Bloggsíða Guðmundar VE

Sælt veri nú fólkið.

Ég vil til að byrja með biðjast afsökunar á bloggleysi, sem stafar líklega af því að það eru of margir sem komast að. Þetta er svipað því þegar margir eru að reyna að troðast inn um dyr, það stíflast bara gatið og enginn kemst inn eða út.

En margt hefur á daga okkur drifið síðan við urðum hálfnaðir með að fylla. Veiðar gengu afskaplega vel og ekki er hægt að kvarta yfir veðrinu. Við vorum að taka eitt hal á dag og toguðum þá í ca klukkutíma, kannski í mesta lagi tvo. Þetta nægði til að halda vinnslunni gangandi og öllum ánægðum. Norska strandgæslan kom í heimsókn til okkar þegar við vorum að hífa síðasta halið og skoðuðu allt sem viðkom veiðum og vinnslu.

Einnig kíktu þeir í vélarrúmið þar sem Árni var á vaktinni og eftir miklar þreifingar og sáttaumleitanir öskraði Árni að þeir myndu aldrei ná sér lifandi, setti rennibekkinn af stað og skaut patrónulyklinum í hálsinn á sér.

En að öllu gríni slepptu þá fóru leikar svo að gæslan kvaddi okkur með bros á vör og báðu að heilsa Benna.

Ætlunin var að landa í Bodö og Sortland og voru margir orðnir spenntir fyrir verzlunarleiðangi í H&M og fleiri lufsuverzlanir. Var varla talað um annað hve duglegir við ætluðum að vera að kaupa kjóla og dress á elskurnar okkar. En stefnan var óvænt sett á Norðfjörð. Mikil urðu vonbrigði okkar að geta nú ekki svona einu sinni gert spúrslum okkar til hæfis. Semsagt,Norðfjörður verður fyrsti viðkomustaður okkar þar sem við ætlum að losa okkur við hratið og taka olíu. Við verðum þar einhverntímann á fimmtudagskvöld. Svo er planið að fara til hinnar margrómuðu Þórshafnar og landa frystu afurðunum. Mannaskifti verða með mesta móti og vil ég minna þá sem eru að koma frá Reykjavík að brottför er frá Reykjarvíkurflugvelli klukkan 1500 á laugardaginn.

meira verður það ekki að sinni

Sæll veri fólkið

Hér gengur allt eins og í góðri sögu. Teknar eru ein til tvær stuttar sköfur á dag og svo lónað um í blíðunni á meðan vinnslan rúllar á fullu. Veðurguðirnir verða í góðu skapi langt fram eftir næstu viku svo allar líkur eru á að einhverjar eiginkonur fái menn sína heim seinni partinn í vikunni en á móti kemur að aðrar koma til með að missa sína menn á sjóinn. En það er bara eins og þetta gengur fyrir sig.

Annars byrjaði gærdagurinn með gríðarlegri dramatík. Þannig var að eldhúsútvarpið var hætt að virka hjá Himma-Limm og mórallinn í eldhúsinu í algjöru lágmarki. Frá Himma komu ummæli eins og: af hverju þurfti þetta nú endilega að gerast, og ég er bara alveg búinn að missa andlitið. Það vantar alveg jafnarann í hann Himma okkar því hann sveiflast á tilfinningasviðinu frá hæðstu hæðum og í lægstu lægðir, og það á afar skömmum tíma og stundum mörgum sinnum á dag.

Himmi var afar niðurlútur yfir útvarps og músikleysinu í eldhúsinu

Það var náttúrulega ekki hægt að hafa manninn svona og að ég tali ekki um að ekki gátum við farið að skila honum svona andlitslausum til hennar Svövu. Við gengum því hver af öðrum fram fyrir skjöldu til að fá einhverja hljóma í útvarpið og tókst Árna það á endanum. Ekki vantaði viðbrögðin hjá Himma og tilfinningarnar skutust strax í hæðstu hæðir með nokkrum danssporum og breiðu brosi.

Það var allt annað að sjá strákinn eftir að hann fékk á sig aldlitið aftur.

Himmi lék við hvern sinn fingur og byrjaði strax að hræra upp í bernes sem á að vera með hamborgurunum í kvöld.

Bernes a la Himmi.

Og svo upplýsti hann okkur um matseðil morgundagsins og munum við fá lambalæri í hádeginu og hestafilet annað kvöld. Það er því engin spurning að það borgar sig fyrir okkur að gera allt sem í okkar valdi stendur til að Himma okkar líði vel.

Það lofar góðu hesta file-ið.

Þegar allt gengur svona vel í veiðunum og vinnslunni þá er lítið fyrir Karlinn að gera í brúnni. Sturla er ekki mikið fyrir það að hangsa svo hann nýtir tímann til að fara yfir pokann og annað, svo allt sé klárt fyrir næsta hal.

Sturla fer yfir pokann og dittar að ýmsu á dekkinu.

Strákarnir sem voru að koma af vakt voru eins og úlfar þegar þeir komust í bernes-hamborgarana. Enda búnir að standa sig vel á vaktinni.

Það er svolítið merkilegt hvað hamborgarar eru vinsæll matur til sjós. En það er svo sem líka ljómandi að fá borgara af og til.

Haukur fór að setja út á myndgæðin hjá mér og sagði að ég ætti að nota alvöru myndavél. Ég sem er svo ánægður með myndavélina mína. Það er meira segja sími í myndavélinni minni.

Það er nú alveg sæmilegur fókus í þessarri mynd. Eða það er kannski hve Haukur er myndalegur sem gerir myndina góða?

Jæja, allt tekur enda um síðir og svo er um þessa færlu líka.

Hafið þið það gott dúllurnar mínar: áhöfn, frí-áhöfn, konur, börn og aðrir sem nenna að lesa þessa síðu.

Ha det bra.

Um borð er að venju mórallinn á háu stigi og Himmi kominn með salkjöt og baunir, hamborgara með bernes, einhverja úrvals fiskrétti og annað góðgæti á mastseðilinn næstu daga. Ég setti upp nýja hátalara fyrir Himma við eldhúsgræjurnar, sem við fengum í Sortland en hefðu mátt vera öflugri að mínu mati. Hann er hins vegar alsæll með þá og dansar nánast út í eitt í eldhúsinu.

Látum nú myndirnar tala sínu máli.

Ef einhver er að velkjast í vafa um hvort við Róbert vitum ekki hvar HÁTÍSKUHILLURNAR í Rúmfatalagernum eru. Þá ætti þeirri óvissu að vera eytt hér með þessari mynd, að undangenginni myndinni sem birtist af okkur um daginn þegar við skörtuðum þeim rauðu. Reyndar er ég nokkuð viss um að HÁTÍSKU buxurnar sem við báðir klæðumstum eru úr hillunni við hliðin á skirtuhillunni.

Við Róbert vitum sko vel hvar hátískuhillurnar í Rúmfatalagernum eru.

 Það er grundvallar atriði til að ná þessum góðu afköstum sem eru á vinnslunni hjá okkur að VMK-vélarnar virki vel og það sjá VMK-mennirnir okkar um. Við erum svo heppnir að um borð í honum Guðmundi GÓÐA höfum við VMK-landsliðið.

Það þarf að bograst víða til að allt rúlli rétt.

 Kristján heitir höfðinginn hér að neðan en hann er ekki Ólafsson. Stjáni okkar ku hins vegar vera snillingur á flugustönginni og einnig er hann mikill golfáhugamaður. Myndin ber hins vegar með sér að honum er ýmislegt til lista lagt.

Þarna er Stjáni á úrkastbandinu og passar upp á að aðeins hágæða síldarflök fari áfram inn í tækjasal.

 Strákarnir á næstu mynd eru þeir Fannar sem situr undir Aron. Fannar verður líklega að teljast líkamsræktarstjórinn um borð. Hann pumpar og pumpar og er að verða algjörlega hrikalegur. Hann skokkar líka upp á hæðstu tinda og að baki hjá honum eru Kilmanjaro hæðstur í Afríku, Mont Blanck hæðstur í Frakklandi og vestur Evrópu og Hvannadalshnúkur. Aron er hans lærisveinn í ræktinni og stefnir líka hátt, enda sonur Grá Víðisins okkar og því vel ættaður.

Fannar og Aron, lestajaxlarnir þessa stundina, í starholunum að fara niður í lest

 Sverrir sem var í pökkuninni þessa stundina er eins og Stjáni, snillingur á flugustöng og hann er líka mikill golfáhugamaður. Og eins og Stjáni er hann hann þeim kostum gæddur að vera ýmislegt til lista lagt.  Þeir eru ekki bræður.

Þegar allt rúllar vel í pökkununni þá hafa stákarnir það, til þess að gera, rólegt eins og Sverrir á þessarri mynd en svo getur alltaf komið einhver hnökur og þá er honum kippt í laginn á örskotstundu eða kallaður til vélstjóri ef hnökurinn er yfir meðallagi.

 Þá er komið að Hauks þætti Grettissonar, vinar míns með meiru. Hann er útvarpsmaður og plötusnúður í hjávekum og eins og reyndar öllum hér um borð, ýmislegt til lista lagt.

Haukur vinnslustjóri annarrar vaktarinnar heldur hér á tveimur síldarflökum sem hann segir að séu falleg. Haukur veit hvað hann syngur í þessum efnum, þannig að það má treysta á að gæðin séu góð.

Vaktaskipti hafa farið fram á næstu mynd og  Axel kominn á úrkastbandið. Axel stefnir á bóndastörf enda alinn upp á Gunnarsstöðum sem er stórbýli nærri Þórshöfn. Axel er bróðursonur Steingríms J. þannig að Steingímur er kallaður Steingrímur frændi hér um  borð. Áhöfnin leggur líka til drjúgann skerf til handa Steingrími frænda til að stoppa upp í fjárlagahallann.

Puttinn er upp hjá Axeli sem þýðir að VMK-vélarnar eru í góðu lagi og lítið um úrkast.

 Svo er það einu sinni þannig að allt er breytingum háð.

Þetta er ekki Haffi. En ef Haffi væri með skegg þá er ég viss um að hann liti einhvern vegin svona út.

 Ef hægt er að ná svona mynd af Árna og Jonna eins og sést hér að neðan þá eru VMK-vélarnar að ganga á 130% afköstum og vinnslan öll almennt á 100%.

Svei mér ef Árni og Jonni eru ekki frábærir náungar og fitta því vel inn í áhöfnina.

 Jæja elskurnar mínar, áhöfn, konur, börn og frí-áhafnarmenn. Þetta verður ekki lengra í þetta sinn.

Hilse fra Norske havet.

Sælt veri fólkið.

Það er víst komið að mér að blogga eða það segja hinir bloggararnir allavega. Þetta er annars merkilegur andskoti að eftir því sem bloggurunum fjölgar verða færslurnar stopulli….spurning um að fara fækka þeim aftur.

Það er annars allt gott að frétta af okkur. Við erum á útleið eftir að hafa landað í Sortland í gær. Löndun gekk vel hjá þeim eins og venjulega þrátt fyrir bilun í öðrum löndunarkrananum. Við kíktum aðeins í bæinn og komumst að því, sem við vissum svo sem fyrir, að ALLT er fjandanum dýrara hérna og svo við tökum tvö dæmi af nauðþurftum þá kostar Marlboro 1.870 kr og stór bjór 1.518 kr. Já, gott fólk hér er ekki gott að dvelja lengi og viljum við síðuritarar benda spúrslum áhafnarmeðlima á að verslunarleiðangrar eru út úr myndinni hér og nær að gera sér dagamun á Íslandi.

Ég hef því miður engar myndir til að setja hérna inn því ég gleymdi USB-snúrunni, læt Haffa Castaway og Bjosie (B Gudjohnsen) um það.

Góðar stundir.