Bloggsíða Guðmundar VE

Sæl verið þið

Þetta mjatlast nú hjá okkur. Afturlestin orðin full og byrjað að hlaðast upp í framlestinni og svo styttist í sjómannadaginn.

Eurovision fór vel og guðirnir þurfa ekkert að hjálpa Íslandi þess vegna. Annars fannst mér Hera  og þau standa sig með príði og lagið ágætt en þessi keppni er eins og allir vita óútreiknanleg. Eða eins og við íslendingar vitum að fyrst Gleðibankinn vann ekki á sínum tíma þá getur allt gerst.

En látum nú myndirnar tala sínu máli.

Haffi óvenjulegi er nú bara nokkuð venjulegur á þessari mynd.

En það var algjör rjómablíða í gær og hér koma nokkrar myndir ofan af dekki þegar verið var að taka trollið.

Sverrir eða Íslands eina von bograst þarna við að leysa bokann frá trollinu og Víðir bendir mér á að svona eigi að fara að þessu.

Íslands eina von er ekki Eurovision aðdáandi en hann er með allt á hreinu þarna og búinn að slaka dælunni í sjóinn.

Hjölli sendur alltaf klár á sínu og er tilbúinn á skiljunni.

Dæling hafin og silfrið rennur í tankana.

Íslands eina von og Gústi vinnslustjóri sem er tilbúinn að taka prufu pósuðu fyrir mig í blíðunni.

Svona er færslan núna og verður ekki lengri í þetta sinn.

Blíðukveðja frá Guðmundi

Sæl verið þið öll

Það er rólegt yfir veiðunum þessa dagana. Það er að sögn Sturlu, síld um allan sjó en bara svo dreifð að vont er að ná henni. Það þurfa að skapast skilyrði til að hún hópi sig saman og þá verður fjör. Það hefur fjölgað skipunum sem eru byrjuð á síldveiðum og flotinn að tínast út á miðin svo það ætti að verða auðveldara að finna síldina og makrílinn úr þessu, þegar allir leggjast á eitt.

Þarna er Heiddi að setja í tæki svo það er ekki alveg dautt hjá okkur.

Skotinn okkar hann Iain er mættur aftur til leiks er hann var í fríi í vetur á meðan við vorum að heilfrysta loðnu og kolmuna. Iain vill helst vera að hlúa að VMK-vélunum enda nýtast hans starfskraftar best þar. Hann er mikill áhugamaður um mótorhjól og smíðar þau eftir pöntunum.

Iain hlúir að einni flökunarvélinni og er öruggt að hún er í góðu standi eftir að hann hefur farið höndum um hana.

Árni og Iain brosa sínu breiðasta enda eru þeir mjög ánægðir með félagsskap hvors annars.

Að lokum ætla ég að halda aðeins áfram með ferðasöguna úr fríinu. Þegar ég var inni í Þórsmörk þá var ég alveg viðþolslaus af löngun til að keyra upp á Mýrdalsjökul og alveg að gosstöðvunum á Fimmvörðuhálsi svo við Badda mín og systir hennar, sem var með í för, skelltum okkur suður fyrir jökulinn í frábæru veðri og sem leið lág upp veg sem liggur austan við Sólheimajökul að rótum Mýrdalsjökuls. Þarna var mikil trafik og komst ég að því að 35″ fjallajeppinn minn var óttarlega smár innan um öll þessi jöklatröll. Hleypt var úr dekkjunum og reynt við fyrstu brekkuna en veðrið var bara of gott og sólbráðin of mikil fyrir litla bílinn minn svo ég hætti við þegar ég fann að ég hafði ekkert í þetta að gera og var systrunum mikið létt við þá ákvörðun. Við renndum okkur svo inn í Mörk á ný. Ég smellti þó af þessari mynd af Vestmannaeyjum áður en við fórum niður.

Veðrið var svo gott þarna í byrjun apríl að maður gat verið á bol þarna í 8-900 metra hæð. Það er ég þó viss um að þessi fallega hvíti snjór við rætur Mýrdalsjökuls, sem er þarna í forgrunni er ösku svartur núna.

Jæja, þetta verður þá ekki lengra í þetta sinn.

Eurovision kveðja frá Guðmundi hinum Góða

Sælt veri nú fólkið.

Við þökkum Bjössa kærlega fyrir síðustu færslu sem var eins og vanalega bráðskemmtileg og fræðandi. Mikið hefur verið gaman í afmælinu hans Himma.

Hjá okkur köllunum gengur vinnslan vel, ekkert óvænt hefur komið upp á og frystingin er að skila sínu. Eitthvað er síldin að láta eltast við sig en þetta kemur.

Um borð er stemmingin góð líkt og endranær. Bolludagurinn var haldin hátíðlega föstudag, laugardag og sunnudag. Mánudagurinn var síðan fjórði í bolludegi, trúi því hver sem vill.  Við höfum nú fengið sem eftirrétt títtnefndar bollur í 8 skifti í röð og einu sinni ekki í röð.

Innréttingarnar bókstaflega svigna undan kræsingunum.

Himmi sér algerlega um að mittismál manna haldist stöðugt ( áfram að stækka)

Svona í framhjáhlaupi má kannski segja frá því að Sigga nefndi við mig að ef ég kæmi heim eftir 2.vikur og væri farinn að nálgast 100.kg þá yrði sett nálgunarbann á Hilmar Sæmundsson.

Meira var það nú ekki í þetta sinnið.

Sælt veri fólkið

Þá eru við lagðir af stað á ný og nú til að elltast við síld og makríl. Mikil vinna var við að hreinsa skipið eftir öskufallið í Eyjum um daginn sem smaug út um  allt,  yfirfara bæði trollin og græja ýmislegt annað. Tekið var stutt prufutog í morgun með litlum árangri en nóg til að láta línuna snúast og sjá hvort græjurnar virkuðu ekki eins og skyldi. Við erum núna á rúntinum að leita og ég segi að nú má síldin og makríllinn passa sig.

Annars var ég í fríi í apríl og var stundum að hugsa um hvort maður ætti að henda inn frífærslu en ekkert varð nú úr því.

Ég og fleirri áhafnarmeðlimir skelltum okkur norður til Akureyrar til að upplifa, ásamt mörgum úr áhöfninni sem búa fyrir norðan, fertugafmælisveislu sem Himmi stóð fyrir og var þar mikið fjör.

Það ver mikið fjör á Himma enda maðurinn Hrókur og veislan með eindæmum fín.

En svo er nú eitt sinn þannig farið að kvennhylli manna er misjöfn og gæðunum ekki alltaf jafnt skipt. Himmi hefur greinilega fengið eitthvað meiri skammt af henni en margur annar. 

Sjáið þið nú bara þetta. Spjarirnar voru hreinlega tættar af manninum og enginn má við margnum því eins og þið sjáið eru stúkurnar tvær og Himmi greiið bara einn

Eftir Akureyrar ferðina lág leið mín inn í Þórsmörk til að berja augum gosið á Fimmvörðuhálsinum. Sturla skipstjóri hafði hafði hlaupið upp á Morrisheiði í Goðlandi, sem er á gönguleiðinni yfir Fimmvörðuháls, til sömu erindagjarða og ég var í nú, rétt áður en hann skellti sér norður í veisluna hanns Himma og á skíði. Já, það er kraftur í karlinum.

Þetta er glæsilegt. Ekki satt? Myndin er þó tekin úr töluverðri fjarðlægð með serkri aðdráttarlinsu af hæð norðan við Húsadal í Þórsmörk.

Þegar túristagosinu á Fimmvörðuhálsi lauk sett jökullinn heldu betur í annan gír og fór að spúa ösku og eimyrju úr toppgígnum.

Eyjafjallajökull er ólíkt fallegri skjannahvítur en svona kolsvartur þó engu að síður sé hann tignalegur. Ógnvekjandi er hann þó í þessum ham.

Við í Eyjum höfum verið ótrúlega heppin að sleppa við öskujukkið en það hlaut þó að koma að því að við fengum á endanum yfir okkur öskuregn, sem þó var aðeins lítið sýnishorn af því sem blessaðir bændurnir undir Eyjafjöllum hafa mátt þola. Þetta litla við fengum að kynnast var þó algjör viðbjóður og litaði bæinn grásvartann. Allt eins á litinn. Götur, húsþök og annað.

Sami liturinn á öllu. Götum, húsþökum og Heimakletti.